woensdag 26 januari 2011

Nostalgie

We zijn in huis druk aan het klussen. Daarvoor heb we eerst ruimte nodig.
We zijn maar op de zolder begonnen. Wat gaan we nu echt weg gooien of bewaren.
Ik ben een beetje van het bewaren, je weet maar nooit.
En aan veel dingen heb ik herinneringen.
Zoals mijn poeziealbum.

Hij heeft al heel wat doorstaan.
In vele schooltassen is hij meegereisd, om vervolgens door vele handen beschreven en beplakt of getekend te worden.
Iedereen die je kende, mijn vader en moeder, mijn broers, opa's en oma's, oom's en tante's, neven en nichten, buren, alle klasgenoten(meisjes) en leerkrachten mochten er in schrijven.Na zoveel jaren is het zeer waardevol om het eens terug te zien.
Al die mooie poeziegedichten.
Mijn neef zou destijds nooit hebben kunnen vermoeden, dat ik nog zo'n fanatieke breister zou worden!

Het meeste raakte mij het gedicht van mijn, in '99 overleden, lieve vader.
Ik zou hem zo graag weer eens willen zien en spreken.

1 opmerking:

  1. Wat is een poëziealbum eigenlijk een bijzonder document, heel je jeugd komt weer eventjes terug. Met dit lieve gedichtje is je vader vast weer even heel dicht bij je... gemis slijt nooit... Sterkte en liefs Lupineke

    BeantwoordenVerwijderen